W związku z upadłością wykonawcy (gwaranta) pojawia się pytanie, jaką wierzytelność powinien zgłosić inwestor sędziemu komisarzowi. Czy powinien oszacować koszt usunięcia wad powstałych w okresie gwarancji czy też zgłosić wartość całej udzielonej przez upadłego gwarancji. W piśmiennictwie reprezentowany jest pogląd, zgodnie z którym na skutek upadłości wykonawcy ? gwaranta, należy oszacować wartość całej udzielonej przez niego gwarancji i wierzytelność z tego tytułu zgłosić sędziemu komisarzowi.  

10 czerwca 2011 r. Sąd Najwyższy, w powiększonym, siedmioosobowym składzie podjął uchwałę, w której stwierdził, że Jeżeli majątek wspólników spółki cywilnej obejmuje nieruchomość albo prawo wieczystego użytkowania, wystarczającą podstawą wykreślenia wpisu w księdze wieczystej wspólnika występującego ze spółki jest jego oświadczenie o wypowiedzeniu udziału w spółce, złożone na piśmie z podpisem notarialnie poświadczonym. (sygn. akt III CZP 135/10) 

Od dnia 1 lipca 2011 roku osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447), mają możliwość przekształcenia prowadzonej przez siebie działalności w jednoosobową spółkę kapitałową tj. spółkę z ograniczoną odpowiedzialności lub spółkę akcyjną. 

Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że umowa z podwykonawcą, której przedmiotem są roboty budowlane, zawarta w formie innej niż pisemna, jest nieważna. Wyrok zapadł w odpowiedzi na pytanie prawne sformułowane przez Sąd Okręgowy w Opolu, w którym sąd wyraził wątpliwość co do konstytucyjności przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących umowy o roboty budowlane. Swoje wątpliwości uzasadnił przede wszystkim brakiem definicji umowy o podwykonawstwo robót budowlanych, a w konsekwencji trudnościami w określeniu, czy umowa ta jest umową o dzieło, czy też niezależną umową o roboty budowlane. 

Dnia 16 grudnia 2009 r. Sąd Najwyższy w powiększonym, siedmioosobowym składzie podjął uchwałę (sygn. III CZP 80/09), w której stwierdził, że sąd, rozpoznając wniosek o wpis w księdze wieczystej, jest związany stanem istniejącym z chwili złożenia wniosku i kolejnością jego wpływu. Dodał, że bez znaczenia pozostaje kwestia ewentualnej zmiany stanu rzeczy w okresie dzielącym złożenie wniosku i dokonanie wpisu.